Een dag waar ik tegenop zag… mijn Camino van 1 tot 14 mei

door | mei 18, 2014

Een dag waar ik tegenop zag… mijn Camino van 1 tot 14 mei

5 mei – een dag waar ik tegenop zag

Veertig kilometer stond er die dag op de agenda. Ik zag er tegenop. Soms komt het nu eenmaal zo uit met de overnachtingsplekken. Het is de hele week al aardig slecht weer. Regelmatig regen en hoosbuien. 's Nachts lage temperaturen waar mijn zomer-slaapzak niet tegen opgewassen is.

Ik kies deze dagen dan maar voor een vast dak boven mijn hoofd. Dat betekent wel dat mijn etappes qua slaapplaatsen soms wat ongunstig uitkomen. En daarom heb ik vandaag, 5 mei, dus die veertig kilometer voor de boeg.

En daar zie ik tegenop. Is het niet teveel? Kunnen mijn voeten het aan? Gaat het lukken met eten onderweg? Et cetera. Ik vertrok om acht uur en het werd een fantastische dag; een dag waarop alles goed was.

De omgeving van de Champagne-streek was prachtig. De wijngaarden van Epernay waar ik dwars doorheen liep, langs korenvelden en weides vol knalgeel koolzaad, door bossen over natte karrensporen.

Wat voelde ik me sterk deze dag. Zo'n gevoel dat je alles aankunt. Zo'n gevoel – wanneer je moe aankomt – dat je er nog wel tien kilometer bij had kunnen lopen. En dat alles vergezeld door een schraal zonnetje, een fris windje en het gefluit van vogels.

Om 6 uur ben ik op mijn plaats van bestemming. Ik slaap in een klooster. Een lief oud nonnetje vangt me op en geeft mij thee en wat brood met chocolade. Ik neem een warme douche en schuif een uurtje later aan voor een heerlijke warme maaltijd.

De dag waar ik zo tegenop zag is uiteindelijk een dag om in te lijsten.

 

7 mei – Een dag van 'toeval'

Het weer is wat beter vandaag. Mijn plan is om vandaag naar een camping te lopen, zo'n zevenentwintig kilometer verderop, en daar te kamperen. Het weer houdt zich echter niet al te veel aan de voorspellingen…

In de loop van de middag betrekt het. De wolken zien er steeds grimmiger uit. Dat belooft weinig goeds. Rond half vijf kom ik aan op de camping. Het ziet er netjes uit. Ik besluit eerst even snel het bijgelegen gehucht in te lopen om te zien of ik nog wat te eten kan vinden. En daarna zet ik mijn tent op. Dat is mijn plan…

Ik loop de camping af en het begint hard te waaien. Ik kijk omhoog en zie in de verte een zwarte lucht aankomen. Niet een beetje zwart, maar echt zwart. Onweer zwart. Ik besluit ter plekke dat ik dus niet in mijn tentje ga liggen vannacht. Maar wat dan wel? Geen idee…

Ik loop het gehucht in en zie meteen de Marie, het gemeentehuis. Ieder dorp, gehucht, stad in Frankrijk heeft wel zo'n Marie. Er loopt net iemand naar buiten die de toegangsdeur meteen afsluit. Ik kan hem nog net aanschieten en vraag hem of hij misschien een slaapplaats weet voor een pelgrim uit Nederland. Hij wijst wat en noemt een huisnummer. Ik ga op zoek en met een beetje geluk vind ik het adres. Het blijkt een soort parochiehuis te zijn.

Ook hier krijg ik weer thee en koekjes aangeboden. Ik mag hier blijven die nacht, in een eigen kamer met douche, en ook weer aanschuiven bij het avondeten! 's Nachts lig ik in mijn heerlijk droge en veilige bed te luisteren naar het onweer, de wind en het gieten van de regen. Ik denk dat mijn tentje met mij erbij zou zijn weggedreven als ik toch op die camping was gebleven…

 

Met sportieve reisgroet,

Dirk | De Reiscoach | 14 mei 2014

Vriendjes worden op Facebook?

 

Terug van weg geweest

M’n laatste blog was van maart 2018 met de titel “Heel eenvoudig van pure stress naar genieten” - https://dirkvanasselt.nl/heel-eenvoudig-van-pure-stress-naar-intens-genieten/ Inmiddels is het dus april 2022.Ik heb eigenlijk een soort blogpauze van een jaar of vier...

Heel eenvoudig van pure stress naar intens genieten.

Afgelopen weekeind gaf ik in de jaarbeurs op de Fiets en Wandelbeurs in een zaal van 80 – 100 man een lezing over mijn GR11 hikeavontuur van de afgelopen zomer dwars door en over de Pyreneeën.

Wat levert het nou op?

Wel leuk zo’n hiketocht door de Pyreneeën maar wat levert het nou eigenlijk op? Wat brengt het je?
Wat word je er wijzer van? Is het alle kosten en inspanningen waard?

Finale

Het is in vele opzichten een reis van uitersten geweest.

Ontspannen

Dit blog opnieuw geschreven tijdens een rustdag na 10 intensieve dagen met zeer veel klimmen en dalen. Ik zit nu ongeveer 2/3 van m’n hiketocht en heb nog zo’n 2 weken te gaan.

Focus, focus, focus.

Geschreven vanaf camping Valle de Burajelo (vlakbij Torla) waar ik de GR11 loop door de Spaanse Pyreneeën.

Spoedcursus ouderschap

Spoedcursus ouderschap

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Waar draait het nu echt om?

Soms heb je van die films die je raken en die je bijblijven. Dit is er zo een.
En waarom? Omdat deze film bij mij tot de kern komt. Mij laat zien waar het om gaat.

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Iedereen zijn talent

Artikel over talent. Dat iedereen een specifiek talent (en) heeft. Ook bijvoorbeeld zogenaamde onhandelbare jongeren. Juist zeker zijn omdat ze vaak hooggevoelig zijn. Het is de kunst de juiste omstandigheden te scheppen om hun talenten voor zichzelf herkenbaar te maken en voor de buitenwereld zichtbaar.

Leven om te vergeten….of zinvol leven

Gisteravond na ‘de avond touretappe’ op de Belgische zender zat ik nog wat te zappen waarbij ik terecht kwam op een uitzending waarbij bewoners van een verzorgingstehuis werden gevolgd in hun leven daar.

Tegenslag….

Tegenslag. Hoe ga je daar nu mee om? Want tegenslag hoort bij het leven en iedereen krijgt daar op z’n tijd mee te maken. Hoe komt het dat de een zich er bij neer legt en de volgende dag vol goede moed doorgaat met het volgende project. Terwijl de ander er somber van wordt, vindt dat hem / haar altijd van dit soort dingen overkomt. Het niet meer zitten en erin blijft hangen?

Zeg eens wat vaker ‘ja’.

Ik las laatst een artikel in het Salt magazine (Magazine over actief en avontuurlijk leven) een interview met de outdoorfilosoof Dave Cornthwaite. Een verhaal over iemand die luisterde naar zijn hart en vooral ging doen. Ik ben gek op dat soort verhalen maar 1 zin in...

‘Ik ben niet te veranderen, zo zit ik nu eenmaal in elkaar’ – Onzin!

Veranderen, gedrag, van twijfel naar keuzes maken, coaching, coachtraject, van verlegen naar assertief, van faalangst naar zelfvertrouwen.

Natuur(lijke) inspiratie

In het huidige digi- en prestatie tijdperk kunnen we 24 uur per dag druk zijn met alle mogelijke denkbare bezigheden, social media, informatie vergaren, etcetera. Al die prikkels in overvloed biedt veel mogelijkheden, kansen en ontwikkeling maar tegelijkertijd kan het...

Terugblikken; zonde van de tijd of juist heel waardevol?

In deze periode van Kerst en oud en nieuw ‘mogen’ we ook altijd even terugblikken. Komt vast door het weer, de donkere dagen, even verplicht het werk loslaten en dan even bezinnen. Hoewel we al weer heel snel overstappen in de ‘doe modus’ om...

En weer thuis na 3300 km buiten. Dat is wennen….

Aankomen in Santiago en door naar het 'einde van de wereld' 29 augustus kom ik aan op het grote plein voor de kathedraal van Santiago. Uit mijn dagboek: "En dan loop ik ineens het Praza de Obradoiro plein op. HET plein dus in Santiago de Compostella waar ook DE...
Dirk van Asselt

Dirk van Asselt

De reiscoach

1 Reactie

  1. Giegie

    Hey, boffen joh! Wel shit met het weer. Al zal het hopelijk als je zuidelijker komt steeds beter worden.

    Loop je alleen of kan je niet met anderen optrekken?

    Hier is het nu warm. Mijn plantjes houden het niet uit.

    Hier is het nog hetzelfde verder. Ik kom nergens aan toe.

    Groeten, loop ze.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It on Pinterest

Share This