En weer thuis na 3300 km buiten. Dat is wennen….

door | sep 23, 2014

En weer thuis na 3300 km buiten. Dat is wennen….

Aankomen in Santiago en door naar het ‘einde van de wereld’

29 augustus kom ik aan op het grote plein voor de kathedraal van Santiago. Uit mijn dagboek: “En dan loop ik ineens het Praza de Obradoiro plein op. HET plein dus in Santiago de Compostella waar ook DE kathedraal staat. Mijn ogen zoekend natuurlijk naar Carola. En ja hoor, rechts van me, in rood T-shirt komt ze aanlopen! Sjonge wat gaaf en heerlijk!

Maar wat gebeurt er verder ‘van binnen’? Hoe voel ik mij nu?
Verwonderd dat ik hier nu ‘gewoon’ ben en loop. In Santiago!
Ontspannen en relaxed. Zo van ‘nu ben ik er’. Maar ook gewoon dat het weer een mooie dag was.
Maar ook:
Ingetogen en denkend ‘wat een drukte en wat een toeristen’.
Verward over m’n eigen gevoelens. Naar mijn idee hoor ik nu juist heel opgetogen en blij en emotioneel te zijn. Maar ik ben het niet…. Denk bijvoorbeeld ‘wat jammer dat die kathedraal van boven tot onder in de steigers staat’. En ‘wat doen al die mensen hier’? Ik laat alles maar over me heen komen. Het is zoals het is. Nu, na Finisterre, begrijp ik mijn gevoelens van toen.

Gelukkig lopen we 2 dagen later s’morgens vroeg, in het donker nog, de stad uit. De natuur weer in. Heerlijk en op weg naar Finisterre waar eeuwen geleden de Kelten ervan overtuigd waren dat hier de wereld ophield. We lopen 4 dagen door de prachtige natuur.Krijgen weer ‘zee in zicht’ en komen dan aan bij de stranden van Finisterre waar we spontaan en joelend een duik in nemen. Hier en nu voel ik ook de echte blijdschap die ik miste in Santiago. Ik loop te springen en te dollen als een klein kind. En s’avonds zijn we op Cape Finisterre waar het oh zo symbolische 0.0 kilometer paaltje staat. Het einde van een pracht avontuur. Maar wat ook dus weer ruimte biedt voor een nieuw begin. Voor nieuwe avonturen.

 

Van een zonsondergang is niets te zien. De vuurtoren is omgeven door mist en bewolking dat het ook juist weer heel mystiek maakt. Her en der mensen op de rotsen waar zo nu en dan een vuurtje brandt waar men dan symbolisch iets verbrand wat men daar wil achterlaten. Ondanks de vele aanwezigen heerst er een serene stilte. Met recht een waardig afsluitpunt en ik kan nu in alle rust naar huis.

Thuis komst en een totaal gebrek aan ritme

Thuis staat voor mij nu meer dan ooit synoniem voor je eigen bekende en vertrouwde plek. Je eigen bed, eigen douche, privacy. Hoe heerlijk is dat allemaal na 5 maanden dagelijks in een ander bed te hebben geslapen en douches te hebben gedeeld met soms heel velen. Ik geniet er nog steeds iedere dag van en ben me erg bewust van deze weldaad.

Maar thuis komen na 5 maanden onderweg geweest te zijn, valt op andere vlakken toch ook wel wat tegen…. Ik had verwacht: Vrijdag thuis. Dan het weekeind om even lekker bij te komen, rugzak uit te pakken, wat familiebezoekjes. En dan maandag volle bak aan de slag met mijn nieuwe plannen en ideeën. Echter, mijn lichaam en geest denken daar duidelijk anders over…
Ik heb spierpijn, sta s’morgens stijf en stram op, kan uren en uren slapen, vind het heel lastig om me te concentreren en doe dus van alles en nog wat zonder iets af te maken. Mijn rugzak ligt nog steeds op dezelfde plek als waar ik hem heb neergezet de dag dat ik terug kwam. Een goede faceboek vriend noemde het de ‘Santiago de Compostella blues’. Een goede NLP vriendin zei ‘maak je niet druk, al je plannen en ideeën lopen niet weg’ (mooie woordspeling). En inderdaad, ik merk nu dat mijn lichaam uitgerust raakt. Dat ik weer zin krijg dingen op te pakken. Weer coaching gesprekken aan het inplannen ben. Nu weer een blog aan het tikken ben. Ofwel, stap voor stap kom ik weer in mijn ‘doe-ritme’ en dat voelt ook weer heel lekker!

Vooruit

Volgende week ga ik naar Zuid-Limburg om m’n routes voor te bereiden voor de ‘inspiratie 5 daagse wandelreizen’. De komende weken ga ik ook verder mijn inspiratie lezingen uitwerken. En ga ik, dit jaar nog!, een speciale Santiago inspiratie bijeenkomst organiseren voor alle meelopers, m’n facebook fanclub :-), plus familie, vrienden en overige bekenden. Wordt vervolgd! Daarnaast heb ik gemerkt dat ik bloggen en ‘facebooken’ heel leuk vind. Dus beide blijf ik dan ook met regelmaat doen.

 

Dank voor jullie aandacht en graag tot een volgende keer.

Met hartelijke groet,

Dirk van Asselt  ||  www.dereiscoach.nl  ||  facebook: dirkvanasselt  ||  email: info@dirkvanasselt.nl

Terug van weg geweest

M’n laatste blog was van maart 2018 met de titel “Heel eenvoudig van pure stress naar genieten” - https://dirkvanasselt.nl/heel-eenvoudig-van-pure-stress-naar-intens-genieten/ Inmiddels is het dus april 2022.Ik heb eigenlijk een soort blogpauze van een jaar of vier...

Heel eenvoudig van pure stress naar intens genieten.

Afgelopen weekeind gaf ik in de jaarbeurs op de Fiets en Wandelbeurs in een zaal van 80 – 100 man een lezing over mijn GR11 hikeavontuur van de afgelopen zomer dwars door en over de Pyreneeën.

Wat levert het nou op?

Wel leuk zo’n hiketocht door de Pyreneeën maar wat levert het nou eigenlijk op? Wat brengt het je?
Wat word je er wijzer van? Is het alle kosten en inspanningen waard?

Finale

Het is in vele opzichten een reis van uitersten geweest.

Ontspannen

Dit blog opnieuw geschreven tijdens een rustdag na 10 intensieve dagen met zeer veel klimmen en dalen. Ik zit nu ongeveer 2/3 van m’n hiketocht en heb nog zo’n 2 weken te gaan.

Focus, focus, focus.

Geschreven vanaf camping Valle de Burajelo (vlakbij Torla) waar ik de GR11 loop door de Spaanse Pyreneeën.

Spoedcursus ouderschap

Spoedcursus ouderschap

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Waar draait het nu echt om?

Soms heb je van die films die je raken en die je bijblijven. Dit is er zo een.
En waarom? Omdat deze film bij mij tot de kern komt. Mij laat zien waar het om gaat.

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Iedereen zijn talent

Artikel over talent. Dat iedereen een specifiek talent (en) heeft. Ook bijvoorbeeld zogenaamde onhandelbare jongeren. Juist zeker zijn omdat ze vaak hooggevoelig zijn. Het is de kunst de juiste omstandigheden te scheppen om hun talenten voor zichzelf herkenbaar te maken en voor de buitenwereld zichtbaar.

Leven om te vergeten….of zinvol leven

Gisteravond na ‘de avond touretappe’ op de Belgische zender zat ik nog wat te zappen waarbij ik terecht kwam op een uitzending waarbij bewoners van een verzorgingstehuis werden gevolgd in hun leven daar.

Tegenslag….

Tegenslag. Hoe ga je daar nu mee om? Want tegenslag hoort bij het leven en iedereen krijgt daar op z’n tijd mee te maken. Hoe komt het dat de een zich er bij neer legt en de volgende dag vol goede moed doorgaat met het volgende project. Terwijl de ander er somber van wordt, vindt dat hem / haar altijd van dit soort dingen overkomt. Het niet meer zitten en erin blijft hangen?

Zeg eens wat vaker ‘ja’.

Ik las laatst een artikel in het Salt magazine (Magazine over actief en avontuurlijk leven) een interview met de outdoorfilosoof Dave Cornthwaite. Een verhaal over iemand die luisterde naar zijn hart en vooral ging doen. Ik ben gek op dat soort verhalen maar 1 zin in...

‘Ik ben niet te veranderen, zo zit ik nu eenmaal in elkaar’ – Onzin!

Veranderen, gedrag, van twijfel naar keuzes maken, coaching, coachtraject, van verlegen naar assertief, van faalangst naar zelfvertrouwen.

Natuur(lijke) inspiratie

In het huidige digi- en prestatie tijdperk kunnen we 24 uur per dag druk zijn met alle mogelijke denkbare bezigheden, social media, informatie vergaren, etcetera. Al die prikkels in overvloed biedt veel mogelijkheden, kansen en ontwikkeling maar tegelijkertijd kan het...

Terugblikken; zonde van de tijd of juist heel waardevol?

In deze periode van Kerst en oud en nieuw ‘mogen’ we ook altijd even terugblikken. Komt vast door het weer, de donkere dagen, even verplicht het werk loslaten en dan even bezinnen. Hoewel we al weer heel snel overstappen in de ‘doe modus’ om...

De laatste meters naar de kathedraal van Santiago

Tja. Dan zit je ineens een dag voor Santiago de Compostella, met bijna 3300 wandelkilometers achter de rug. Morgen, vrijdag, staat Carola me op te wachten. Eind van de middag in Santiago, rond 16.00 uur op het plein voor de kathedraal, zien we elkaar weer, zo is ons...
Dirk van Asselt

Dirk van Asselt

De reiscoach

5 Reacties

  1. Bart de Jager

    ik herken iets van het gevoel dat je hebt als je er eindelijk bent, al die drukte en het gezicht van het dagelijkse leven terwijl je van te voren nog maar alleen het uitzicht dat je nu hebt van fotoos kent. Je verlangt dan weer terug naar de rust. Tijdens onze fietstochten heben we dat als we in een grote stad komen die be3slist op de route moest liggen. Maar proficiat met jouw  prestatie , geweldig.

    Antwoord
  2. Coen

    Welkom thuis en bedankt voor alle mooie inkijkjes in je zieleroerselen 🙂

    Antwoord
  3. Nienke

    Mooi verhaal. Je Zou er zo weer een boek over kunnen schrijven Denk Ik;)

    Welkom thuis en tot gauw. Xx Nienke

    Antwoord
  4. Bea

    Dank je wel om op deze manier met je " mee gelopen " te hebben! Graag hoor ik meer over je 5 daagse inspiratie wandelreis. Je houd ons vast op de hoogte. 

    Groet Bea

    Antwoord
  5. Pierre

    Hi Dirk,

    Mijn rugzak staat ook zo goed als nog op dezelfde plek sinds afgelopen dinsdag. En slapen slapen slapen.
    Nu langzaamaan proberen mee te gaan draaien in de 24/7 economie 😉

    Pierre

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It on Pinterest

Share This