Focus, focus, focus.

door | jun 28, 2017

Focus, focus, focus.

Geschreven vanaf camping Valle de Burajelo (vlakbij Torla) waar ik de GR11 loop door de Spaanse Pyreneeën.

Ik zit wat bij te komen van afgelopen dag in Refugio Respomuso. Vanaf Sallant de Gallego was het een klim van ongeveer 1000 hoogtemeters. Goed te doen in goed weer over een goed begaanbaar pad. Niks aan de hand zou je zeggen. Klopt, totdat ik mijn etappe voor de dag van morgen door lees.
“Getting over the pass is an unpleasantly steep climb and after reaching the top you can expect an unpleasantly steep descend”.
Ai, ik kring er enigszins de kriebels van. De volgende zin: “in case of snow on the mountain you have to be extra carefull”. De refugiobeheerder verteld me dat er inderdaad nog “aardig” wat sneeuw ligt maar dat het vanwege de hoge temperaturen wel zachte sneeuw zal zijn. Stijgijzers onder je schoenen zijn niet nodig. Dat is dan weer een mazzeltje.

Afijn de volgende morgen ga ik toch wat nerveus op pad. Alleen. Ik heb geprobeerd een medeloper te vinden voor deze dag maar dat is niet gelukt. Na een uur of drie stevig omhoog kom ik in de buurt van het serieuze werk. Ik moet de eerste sneeuwvelden over. Dat gaat goed, zoals ‘beloofd’ is de sneeuw zacht. Stap voor stap, beheerst en voorzichtig kom ik er door.

Maar dan kom ik bij het laatste gedeelte van de klim en het gaat inene recht die berg op. Niet langer laveren, nee gewoon recht omhoog. Ik prijs me gelukkig met m’n lange benen maar oh wat heb ik het moeilijk. Ik glij weg op het gruis. Heb handen, voeten en opperste concentratie nodig om steeds weer een stap omhoog te maken. Niet naar beneden kijken. Alleen bezig zijn met de volgend stap en enorme focus. Zo kom ik boven! Maar daar moet ik ook weer direct naar beneden. De etappebeschrijving heeft niets teveel gezegd: unpleasantly…  Ik heb de bibbers maar ook geen keuze nu. Ik moet naar beneden. En ook hier kom ik met uiterste concentratie en focus vanaf. Dan nog een paar sneeuwvelden over, die ik soms half als glijbaan gebruik en 2 uur na de pas kijk ik pas om en omhoog naar waar ik vandaan kwam. En ik schreeuw er een overwinnings kreet uit.

Mijn les uit deze ervaring: met focus kan ik alle uitdagingen aan die ik tegen kom! Ik heb daar de afgelopen dagen wat meer over nagedacht. Hetzelfde geldt eigenlijk voor m’n loopbaantrajecten. Focus, zelfkennis en stap voor stap zijn de kernwoorden om toe te werken naar een plek op de arbeidsmarkt die bij je past. Zo kreeg ik afgelopen week bericht van een cliënt (van 56 jaar) dat hij inmiddels 2 banen had aangeboden gekregen. Dus ook voor de oudere werknemer zijn er mogelijkheden.

Wil je me op Facebook volgen waar ik veel regelmatiger korte ervaringen en/of foto’s deel: leuk, stuur een vriendschapsverzoek en we zijn gelinked.

Ik wens jullie een mooie zomer toe.
Met hartelijke groet,

Dirk van Asselt
De reiscoach – Outdoor toekomstbegeleiding
info@dirkvanasselt.nl
https://www.facebook.com/dirk.vanasselt
06-12513085

 

 

Ik zit wat bij te komen van afgelopen dag in Refugio Respomuso. Vanaf Sallant de Gallego was het een klim van ongeveer 1000 hoogtemeters. Goed te doen in goed weer over een goed begaanbaar pad. Niks aan de hand zou je zeggen. Klopt, totdat ik mijn etappe voor de dag van morgen door lees.
“Getting over the pass is an unpleasantly steep climb and after reaching the top you can expect an unpleasantly steep descend”.
Ai, ik kring er enigszins de kriebels van. De volgende zin: “in case of snow on the mountain you have to be extra carefull”. De refugiobeheerder verteld me dat er inderdaad nog “aardig” wat sneeuw ligt maar dat het vanwege de hoge temperaturen wel zachte sneeuw zal zijn. Stijgijzers onder je schoenen zijn niet nodig. Dat is dan weer een mazzeltje.

Afijn de volgende morgen ga ik toch wat nerveus op pad. Alleen. Ik heb geprobeerd een medeloper te vinden voor deze dag maar dat is niet gelukt. Na een uur of drie stevig omhoog kom ik in de buurt van het serieuze werk. Ik moet de eerste sneeuwvelden over. Dat gaat goed, zoals ‘beloofd’ is de sneeuw zacht. Stap voor stap, beheerst en voorzichtig kom ik er door.

Maar dan kom ik bij het laatste gedeelte van de klim en het gaat inene recht die berg op. Niet langer laveren, nee gewoon recht omhoog. Ik prijs me gelukkig met m’n lange benen maar oh wat heb ik het moeilijk. Ik glij weg op het gruis. Heb handen, voeten en opperste concentratie nodig om steeds weer een stap omhoog te maken. Niet naar beneden kijken. Alleen bezig zijn met de volgend stap en enorme focus. Zo kom ik boven! Maar daar moet ik ook weer direct naar beneden. De etappebeschrijving heeft niets teveel gezegd: unpleasantly…  Ik heb de bibbers maar ook geen keuze nu. Ik moet naar beneden. En ook hier kom ik met uiterste concentratie en focus vanaf. Dan nog een paar sneeuwvelden over, die ik soms half als glijbaan gebruik en 2 uur na de pas kijk ik pas om en omhoog naar waar ik vandaan kwam. En ik schreeuw er een overwinnings kreet uit.

Mijn les uit deze ervaring: met focus kan ik alle uitdagingen aan die ik tegen kom! Ik heb daar de afgelopen dagen wat meer over nagedacht. Hetzelfde geldt eigenlijk voor m’n loopbaantrajecten. Focus, zelfkennis en stap voor stap zijn de kernwoorden om toe te werken naar een plek op de arbeidsmarkt die bij je past. Zo kreeg ik afgelopen week bericht van een cliënt (van 56 jaar) dat hij inmiddels 2 banen had aangeboden gekregen. Dus ook voor de oudere werknemer zijn er mogelijkheden.

Wil je me op Facebook volgen waar ik veel regelmatiger korte ervaringen en/of foto’s deel: leuk, stuur een vriendschapsverzoek en we zijn gelinked.

Ik wens jullie een mooie zomer toe.
Met hartelijke groet,

Dirk van Asselt
De reiscoach – Outdoor toekomstbegeleiding
info@dirkvanasselt.nl
https://www.facebook.com/dirk.vanasselt
06-12513085

 

 

Terug van weg geweest

M’n laatste blog was van maart 2018 met de titel “Heel eenvoudig van pure stress naar genieten” - https://dirkvanasselt.nl/heel-eenvoudig-van-pure-stress-naar-intens-genieten/ Inmiddels is het dus april 2022.Ik heb eigenlijk een soort blogpauze van een jaar of vier...

Heel eenvoudig van pure stress naar intens genieten.

Afgelopen weekeind gaf ik in de jaarbeurs op de Fiets en Wandelbeurs in een zaal van 80 – 100 man een lezing over mijn GR11 hikeavontuur van de afgelopen zomer dwars door en over de Pyreneeën.

Wat levert het nou op?

Wel leuk zo’n hiketocht door de Pyreneeën maar wat levert het nou eigenlijk op? Wat brengt het je?
Wat word je er wijzer van? Is het alle kosten en inspanningen waard?

Finale

Het is in vele opzichten een reis van uitersten geweest.

Ontspannen

Dit blog opnieuw geschreven tijdens een rustdag na 10 intensieve dagen met zeer veel klimmen en dalen. Ik zit nu ongeveer 2/3 van m’n hiketocht en heb nog zo’n 2 weken te gaan.

Spoedcursus ouderschap

Spoedcursus ouderschap

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Waar draait het nu echt om?

Soms heb je van die films die je raken en die je bijblijven. Dit is er zo een.
En waarom? Omdat deze film bij mij tot de kern komt. Mij laat zien waar het om gaat.

Iedereen zijn talent

Artikel over talent. Dat iedereen een specifiek talent (en) heeft. Ook bijvoorbeeld zogenaamde onhandelbare jongeren. Juist zeker zijn omdat ze vaak hooggevoelig zijn. Het is de kunst de juiste omstandigheden te scheppen om hun talenten voor zichzelf herkenbaar te maken en voor de buitenwereld zichtbaar.

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Iedereen zijn talent

Artikel over talent. Dat iedereen een specifiek talent (en) heeft. Ook bijvoorbeeld zogenaamde onhandelbare jongeren. Juist zeker zijn omdat ze vaak hooggevoelig zijn. Het is de kunst de juiste omstandigheden te scheppen om hun talenten voor zichzelf herkenbaar te maken en voor de buitenwereld zichtbaar.

Leven om te vergeten….of zinvol leven

Gisteravond na ‘de avond touretappe’ op de Belgische zender zat ik nog wat te zappen waarbij ik terecht kwam op een uitzending waarbij bewoners van een verzorgingstehuis werden gevolgd in hun leven daar.

Tegenslag….

Tegenslag. Hoe ga je daar nu mee om? Want tegenslag hoort bij het leven en iedereen krijgt daar op z’n tijd mee te maken. Hoe komt het dat de een zich er bij neer legt en de volgende dag vol goede moed doorgaat met het volgende project. Terwijl de ander er somber van wordt, vindt dat hem / haar altijd van dit soort dingen overkomt. Het niet meer zitten en erin blijft hangen?

Zeg eens wat vaker ‘ja’.

Ik las laatst een artikel in het Salt magazine (Magazine over actief en avontuurlijk leven) een interview met de outdoorfilosoof Dave Cornthwaite. Een verhaal over iemand die luisterde naar zijn hart en vooral ging doen. Ik ben gek op dat soort verhalen maar 1 zin in...

‘Ik ben niet te veranderen, zo zit ik nu eenmaal in elkaar’ – Onzin!

Veranderen, gedrag, van twijfel naar keuzes maken, coaching, coachtraject, van verlegen naar assertief, van faalangst naar zelfvertrouwen.

Natuur(lijke) inspiratie

In het huidige digi- en prestatie tijdperk kunnen we 24 uur per dag druk zijn met alle mogelijke denkbare bezigheden, social media, informatie vergaren, etcetera. Al die prikkels in overvloed biedt veel mogelijkheden, kansen en ontwikkeling maar tegelijkertijd kan het...

Terugblikken; zonde van de tijd of juist heel waardevol?

In deze periode van Kerst en oud en nieuw ‘mogen’ we ook altijd even terugblikken. Komt vast door het weer, de donkere dagen, even verplicht het werk loslaten en dan even bezinnen. Hoewel we al weer heel snel overstappen in de ‘doe modus’ om...

En weer thuis na 3300 km buiten. Dat is wennen….

Aankomen in Santiago en door naar het 'einde van de wereld' 29 augustus kom ik aan op het grote plein voor de kathedraal van Santiago. Uit mijn dagboek: "En dan loop ik ineens het Praza de Obradoiro plein op. HET plein dus in Santiago de Compostella waar ook DE...
Dirk van Asselt

Dirk van Asselt

De reiscoach

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It on Pinterest

Share This