Het verhaal van Ai Ling; uiteindelijk toch haar (werk) plek gevonden

door | feb 3, 2014

Het verhaal van Ai Ling; uiteindelijk toch haar (werk) plek gevonden

Ervaringsverhaal van Ai Ling

 

Mijn ervaringsverhaal begint in mijn geboorteland Maleisië. Kort na het volgen van de toerisme-opleiding in Kuala Lumpur ben ik gaan werken in een klein reisbureau tegenover de Petronas Twin Towers. Ik was nog jong, had geen ervaring maar kreeg van de eigenaresse goede begeleiding en voldoende tijd om me het vak eigen te maken. Ik heb hier van 1995 tot 2001 gewerkt. Dat ik niet langer ben gebleven komt omdat in het jaar 2000 een Nederlandse backpacker binnenliep en mij later heeft overgehaald om naar Nederland te komen.

Na veel twijfels over het zetten van deze grote stap ben ik in 2002 in Nederland komen wonen. De eerste maanden kon ik weinig doen want inburgering moest nog beginnen, ik mocht nog niet werken en sprak de taal niet. Ook was ik bezorgd of ik wel mijn oude werk weer kon oppakken hier in Nederland. Dit bleek terecht want zonder goede beheersing van de taal is het moeilijk om aan het werk te komen. Ik realiseerde me dat ik flexibel moest zijn, go with the flow!

Na een jaar in Nederland en een paar maanden Nederlandse les zag ik een vacature voor vakantiekracht in verpleeghuis Naarderheem. Ik solliciteerde en ze namen me ondanks mijn haperende Nederlands aan. Bij dit werk heb ik veel geleerd over de Nederlandse cultuur, omgaan met mensen en ook mijn taal een stuk verbeterd.

Volgende opgave: rijbewijs… Mijn rijbewijs uit Maleisië kon niet worden omgezet dus ik moest opnieuw mijn rijbewijs halen. Theorie ging in 1 keer goed maar het praktijkexamen bleek een stuk moeilijker (4 x examen moeten doen!).

Toen mijn Nederlands op een hoger niveau kwam groeide ook mijn wens om weer in het toerisme te gaan werken. Eind 2008 had ik het voor elkaar en werd ik aangenomen bij Kuoni Nederland als ticketing en reserveringsmedewerker. Na een maand van inwerken, wat goed ging, werd ik bij de afdelingsmanager geroepen. Vanwege teruglopende boekingen (crisis kwam op gang) werd mijn contract tijdens de proeftijd beëindigd! Dit was een enorme teleurstelling waar ik van moest bijkomen.

Om toch weer bezig te zijn ben ik teruggegaan naar mijn eerdere werkgever Naarderheem waar ik op een nul-urencontract aan de slag kon. Ook bleef ik verder zoeken wat mij bracht bij een baantje van 9 uur per week als klassenassistent Nederlandse les voor volwassenen. Dit was heel erg leuk maar vanwege de weinige uren op contract ben ik toch verder blijven zoeken naar een vaste baan met meer uren. Tegen mijn verwachting in werd ik aangenomen als medewerker export-binnendienst bij een internationale handelsfirma in bouwmaterialen in Almere. Daar moest ik ook de sourcing manger China (inkoop) assisteren. Ik had geen diploma of ervaring in deze richting en daardoor was het een enorme uitdaging. In het begin ging het best goed maar na een tijdje merkte ik dat mijn directe collega’s niet echt bereid waren tijd te investeren om mij goed in te werken. Ik voelde me er steeds minder op mijn plek maar heb 1,5 jaar geprobeerd het te redden omdat de manager en andere collega’s wel goed en aardig voor mij waren. Uiteindelijk heb ik de beslissing genomen om toch te vertrekken. Ik heb geleerd dat het belangrijkste is dat je in een fijne omgeving werkt. Salaris en status zijn niets waard als je met tegenzin naar je werk moet gaan elke dag!

Het gevolg was wel dat ik nu voor de 2e keer in de WW terecht kwam en geen idee meer had wat ik nu wilde gaan doen. Na alle verschillende baantjes was ik het zat steeds weer te moeten wennen aan nieuw werk en nieuwe collega’s. Om te voorkomen dat de geschiedenis zich zou herhalen had ik besloten het rustig aan te doen en de tijd die ik had tijdens de duur van mijn WW-uitkering te gebruiken om uit te zoeken wat ik graag wilde doen en of dit ook binnen mijn mogelijkheden lag. Na een vakantie ‘thuis’ in Maleisië was ik goed bijgekomen en werd het tijd om te solliciteren. Nog niet wetende wat ik wilde heb ik steeds gesolliciteerd op banen waarvan ik wist dat de kans klein was dat ik zou worden aangenomen. Van het UWV moet natuurlijk voldaan worden aan de sollicitatieplicht!

Om bezig te zijn en omdat werken in een gezellige winkel mij wel wat leek ben ik bij de Wereldwinkel gaan werken als vrijwilliger. Dat bleek een schot in de roos: leuk werk, lieve collega’s en meer werkervaring in een winkel. Kort daarna heb ik me ook ingeschreven op een cursus van Dirk van Asselt om erachter te komen waar mijn wensen, kansen en kwaliteiten liggen. Wat ik daar geleerd heb van Dirk en mijn medecursisten is dat een van de belangrijkste dingen is om je hart te volgen. In dit kader heb ik onderzocht of ik een opleiding tot onderwijsassistent kon volgen en zo op een basisschool kon gaan werken. Dit bleek wel mogelijk maar tegelijkertijd bleek ook dat er nul komma nul werk beschikbaar was… Deze vlieger ging dus helaas niet op!

Toevallig hoorde ik toen van de bedrijfsleidster van de Wereldwinkel dat zij ontslag ging nemen om een winkel in Utrecht over te nemen, een franchise van WAAR. Het leek mij leuk om voor haar te gaan werken en heb dit ook direct uitgesproken. Gelukkig wilde ze mij ook graag in dienst nemen en zodoende werk ik sinds 2 april met veel plezier, met fijne collega’s en een lieve werkgever in het Centrum van Utrecht.

Na jaren van wat soms voelde als een achtbaan heb ik nu een goede plek gevonden. Aan anderen die nog op zoek zijn kan ik nu bevestigen dat het volgen van mijn gevoel me op de juiste plek heeft gebracht. Door tijd te nemen, flexibel te zijn en mijn hart te volgen is het dan toch eindelijk gelukt!

Terug van weg geweest

M’n laatste blog was van maart 2018 met de titel “Heel eenvoudig van pure stress naar genieten” - https://dirkvanasselt.nl/heel-eenvoudig-van-pure-stress-naar-intens-genieten/ Inmiddels is het dus april 2022.Ik heb eigenlijk een soort blogpauze van een jaar of vier...

Heel eenvoudig van pure stress naar intens genieten.

Afgelopen weekeind gaf ik in de jaarbeurs op de Fiets en Wandelbeurs in een zaal van 80 – 100 man een lezing over mijn GR11 hikeavontuur van de afgelopen zomer dwars door en over de Pyreneeën.

Wat levert het nou op?

Wel leuk zo’n hiketocht door de Pyreneeën maar wat levert het nou eigenlijk op? Wat brengt het je?
Wat word je er wijzer van? Is het alle kosten en inspanningen waard?

Finale

Het is in vele opzichten een reis van uitersten geweest.

Ontspannen

Dit blog opnieuw geschreven tijdens een rustdag na 10 intensieve dagen met zeer veel klimmen en dalen. Ik zit nu ongeveer 2/3 van m’n hiketocht en heb nog zo’n 2 weken te gaan.

Focus, focus, focus.

Geschreven vanaf camping Valle de Burajelo (vlakbij Torla) waar ik de GR11 loop door de Spaanse Pyreneeën.

Spoedcursus ouderschap

Spoedcursus ouderschap

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Waar draait het nu echt om?

Soms heb je van die films die je raken en die je bijblijven. Dit is er zo een.
En waarom? Omdat deze film bij mij tot de kern komt. Mij laat zien waar het om gaat.

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Iedereen zijn talent

Artikel over talent. Dat iedereen een specifiek talent (en) heeft. Ook bijvoorbeeld zogenaamde onhandelbare jongeren. Juist zeker zijn omdat ze vaak hooggevoelig zijn. Het is de kunst de juiste omstandigheden te scheppen om hun talenten voor zichzelf herkenbaar te maken en voor de buitenwereld zichtbaar.

Leven om te vergeten….of zinvol leven

Gisteravond na ‘de avond touretappe’ op de Belgische zender zat ik nog wat te zappen waarbij ik terecht kwam op een uitzending waarbij bewoners van een verzorgingstehuis werden gevolgd in hun leven daar.

Tegenslag….

Tegenslag. Hoe ga je daar nu mee om? Want tegenslag hoort bij het leven en iedereen krijgt daar op z’n tijd mee te maken. Hoe komt het dat de een zich er bij neer legt en de volgende dag vol goede moed doorgaat met het volgende project. Terwijl de ander er somber van wordt, vindt dat hem / haar altijd van dit soort dingen overkomt. Het niet meer zitten en erin blijft hangen?

Zeg eens wat vaker ‘ja’.

Ik las laatst een artikel in het Salt magazine (Magazine over actief en avontuurlijk leven) een interview met de outdoorfilosoof Dave Cornthwaite. Een verhaal over iemand die luisterde naar zijn hart en vooral ging doen. Ik ben gek op dat soort verhalen maar 1 zin in...

‘Ik ben niet te veranderen, zo zit ik nu eenmaal in elkaar’ – Onzin!

Veranderen, gedrag, van twijfel naar keuzes maken, coaching, coachtraject, van verlegen naar assertief, van faalangst naar zelfvertrouwen.

Natuur(lijke) inspiratie

In het huidige digi- en prestatie tijdperk kunnen we 24 uur per dag druk zijn met alle mogelijke denkbare bezigheden, social media, informatie vergaren, etcetera. Al die prikkels in overvloed biedt veel mogelijkheden, kansen en ontwikkeling maar tegelijkertijd kan het...

Terugblikken; zonde van de tijd of juist heel waardevol?

In deze periode van Kerst en oud en nieuw ‘mogen’ we ook altijd even terugblikken. Komt vast door het weer, de donkere dagen, even verplicht het werk loslaten en dan even bezinnen. Hoewel we al weer heel snel overstappen in de ‘doe modus’ om...

En weer thuis na 3300 km buiten. Dat is wennen….

Aankomen in Santiago en door naar het 'einde van de wereld' 29 augustus kom ik aan op het grote plein voor de kathedraal van Santiago. Uit mijn dagboek: "En dan loop ik ineens het Praza de Obradoiro plein op. HET plein dus in Santiago de Compostella waar ook DE...
Dirk van Asselt

Dirk van Asselt

De reiscoach

5 Reacties

  1. Dirk

    Een mooi voorbeeld van iemand die uiteindelijk op de juiste plek is terecht gekomen. Hoe? Door hard werken, door haar gevoel te volgen, door kansen te zien en te pakken, door te leren van teleurstellingen en tegenslagen, door 'rustig' te blijven en door vertrouwen te blijven houden!
    Mooi Ai Ling, bedankt voor je verhaal en wellicht een mooie inspiratie weer voor anderen.

    Alle goeds! 

    Dirk

    Antwoord
  2. Angeliek

    Hallo Ai Ling,

    Erg mooi om te lezen hoe jouw weg hiernaartoe is verlopen! Ook al ken ik je niet, ik voel helemaal hoe fijn dat nu voor je zal zijn! Veel plezier verder met alles!

    Angeliek.

    Antwoord
  3. Carola

    Hoi Ai Ling,

    Ik heb bewondering voor je positieve houding. Een inspirerend verhaal. Veel plezier in wat je doet! 

    Carola

    Antwoord
  4. Colette

    Beste Ai Ling,

    Dank voor je mooie verhaal! En een verhaal dat ik nu op dit moment in mijn leven net nodig heb. Dank voor je inspiratie en alle goeds gewenst.

    Hartelijke groet,

    Colet

    Antwoord
  5. Paul

    Begrijp niet waarom ze een ww uitkering kon krijgen ze heeft bij haar eerste baan zelf ontslag genomen.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It on Pinterest

Share This