Je hart volgen… Wat levert dat nou eigenlijk op?

door | aug 10, 2014

Je hart volgen… Wat levert dat nou eigenlijk op?

Zekerheden loslaten

Je hart volgen is gemakkelijk gezegd, maar het ook echt doen is nog wel wat anders. Vaak is de consequentie dat je je zekerheden loslaat: een vaste baan, een goed salaris, pensioen, vakantiedagen, enzovoort. Overigens is het maar de vraag in hoeverre je nog van zekerheden kan spreken tegenwoordig. Je zult in ieder geval de nodige obstakels moeten overwinnen; meningen van anderen, maar zeker ook je eigen twijfels. Is het wel realistisch wat ik wil? Is het echt haalbaar?

Waarom zou je dan toch je hart gaan volgen? Wat levert het je op? Ik zelf deel mijn werkbare leven wel eens op in twee delen. Het ene tot 2006 en het andere vanaf 2010. Je hart volgen. Ik kan het vanuit mijn eigen ervaring toelichten. Het staat niet voor niets in mijn motto.

Werk, plezier en voldoening

Tot mijn zesenveertigste (2006) werkte ik vooral voor het geld, voor zekerheid en mijn pensioen. Ik vond het wel OK wat ik deed. Vanuit mijn hart had ik er echter niets mee. Ik kreeg geen voldoening uit mijn werk, er zat geen plezier in. Precies daar liep het op vast.

Tussen 2006 en 2009 was ik vooral op onderzoek naar wat ik dan wél wilde. Geen idee. Nooit was ik daar mee bezig geweest. Het was een moeizaam traject van twijfel, onzekerheden, vallen en opstaan. In 2010 waagde ik uiteindelijk de stap om als zelfstandige verder te gaan. Ik begon als coach/trainer, gespecialiseerd in toekomstbegeleiding. Ik begeleid nu mensen in hún onderzoek naar wat ze willen en naar manieren om dat te realiseren. Als reiscoach ga ik loopbaantrajecten aanbieden in de vorm van vijfdaagse wandelcoachreizen. Dat is nu mijn leven.

Maar wat is het verschil met vroeger?

Drive

Ik leef en werk nu vanuit een enorme drive. Dat kost me veel energie, maar zo voelt het niet. Want het levert me juist weer veel energie op!

Plezier

Mijn kernactiviteiten doe ik nu echt met veel plezier en met een groot gevoel van voldoening. Dat betekent niet dat ik alles wat ik doe leuk vind. Administratie, belastingaangifte, acquisitie, het blijven lastige klussen. Ook het omgaan met teleurstelling en afwijzing blijven een uitdaging.

Geen had-ik-maar gevoel

Persoonlijk is dit voor mij een heel waardevol verschil. Ik wil later in mijn leven geen spijt hebben en rondlopen met de gedachte: Had ik maar eens iets anders geprobeerd. Of: Wat als ik nu was gaan doen wat ik, diep in mijn hart, altijd het liefste had willen doen?

Voldoening

Trots op jezelf kunnen zijn. Een stukje eigenwaarde. Ik werk nu steeds vanuit het gevoel dat ik echt iets heb bij te dragen.

Wellicht heb jij zelf de behoefte te onderzoeken wat je diep in je hart het liefste zou willen doen. Ben je benieuwd op welke manier je dat kan realiseren en hoe je het in je huidige leven zou kunnen inpassen? Ik help je er graag mee. Mijn motto is niet voor niets: “Volg je hart, met gezond verstand.”

Met hartelijke groet,

Dirk van Asselt | De Reiscoach | 22 juli 2014
Facebook: dirkvanasselt

Terug van weg geweest

M’n laatste blog was van maart 2018 met de titel “Heel eenvoudig van pure stress naar genieten” - https://dirkvanasselt.nl/heel-eenvoudig-van-pure-stress-naar-intens-genieten/ Inmiddels is het dus april 2022.Ik heb eigenlijk een soort blogpauze van een jaar of vier...

Heel eenvoudig van pure stress naar intens genieten.

Afgelopen weekeind gaf ik in de jaarbeurs op de Fiets en Wandelbeurs in een zaal van 80 – 100 man een lezing over mijn GR11 hikeavontuur van de afgelopen zomer dwars door en over de Pyreneeën.

Wat levert het nou op?

Wel leuk zo’n hiketocht door de Pyreneeën maar wat levert het nou eigenlijk op? Wat brengt het je?
Wat word je er wijzer van? Is het alle kosten en inspanningen waard?

Finale

Het is in vele opzichten een reis van uitersten geweest.

Ontspannen

Dit blog opnieuw geschreven tijdens een rustdag na 10 intensieve dagen met zeer veel klimmen en dalen. Ik zit nu ongeveer 2/3 van m’n hiketocht en heb nog zo’n 2 weken te gaan.

Focus, focus, focus.

Geschreven vanaf camping Valle de Burajelo (vlakbij Torla) waar ik de GR11 loop door de Spaanse Pyreneeën.

Spoedcursus ouderschap

Spoedcursus ouderschap

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Waar draait het nu echt om?

Soms heb je van die films die je raken en die je bijblijven. Dit is er zo een.
En waarom? Omdat deze film bij mij tot de kern komt. Mij laat zien waar het om gaat.

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Iedereen zijn talent

Artikel over talent. Dat iedereen een specifiek talent (en) heeft. Ook bijvoorbeeld zogenaamde onhandelbare jongeren. Juist zeker zijn omdat ze vaak hooggevoelig zijn. Het is de kunst de juiste omstandigheden te scheppen om hun talenten voor zichzelf herkenbaar te maken en voor de buitenwereld zichtbaar.

Leven om te vergeten….of zinvol leven

Gisteravond na ‘de avond touretappe’ op de Belgische zender zat ik nog wat te zappen waarbij ik terecht kwam op een uitzending waarbij bewoners van een verzorgingstehuis werden gevolgd in hun leven daar.

Tegenslag….

Tegenslag. Hoe ga je daar nu mee om? Want tegenslag hoort bij het leven en iedereen krijgt daar op z’n tijd mee te maken. Hoe komt het dat de een zich er bij neer legt en de volgende dag vol goede moed doorgaat met het volgende project. Terwijl de ander er somber van wordt, vindt dat hem / haar altijd van dit soort dingen overkomt. Het niet meer zitten en erin blijft hangen?

Zeg eens wat vaker ‘ja’.

Ik las laatst een artikel in het Salt magazine (Magazine over actief en avontuurlijk leven) een interview met de outdoorfilosoof Dave Cornthwaite. Een verhaal over iemand die luisterde naar zijn hart en vooral ging doen. Ik ben gek op dat soort verhalen maar 1 zin in...

‘Ik ben niet te veranderen, zo zit ik nu eenmaal in elkaar’ – Onzin!

Veranderen, gedrag, van twijfel naar keuzes maken, coaching, coachtraject, van verlegen naar assertief, van faalangst naar zelfvertrouwen.

Natuur(lijke) inspiratie

In het huidige digi- en prestatie tijdperk kunnen we 24 uur per dag druk zijn met alle mogelijke denkbare bezigheden, social media, informatie vergaren, etcetera. Al die prikkels in overvloed biedt veel mogelijkheden, kansen en ontwikkeling maar tegelijkertijd kan het...

Terugblikken; zonde van de tijd of juist heel waardevol?

In deze periode van Kerst en oud en nieuw ‘mogen’ we ook altijd even terugblikken. Komt vast door het weer, de donkere dagen, even verplicht het werk loslaten en dan even bezinnen. Hoewel we al weer heel snel overstappen in de ‘doe modus’ om...

En weer thuis na 3300 km buiten. Dat is wennen….

Aankomen in Santiago en door naar het 'einde van de wereld' 29 augustus kom ik aan op het grote plein voor de kathedraal van Santiago. Uit mijn dagboek: "En dan loop ik ineens het Praza de Obradoiro plein op. HET plein dus in Santiago de Compostella waar ook DE...
Dirk van Asselt

Dirk van Asselt

De reiscoach

2 Reacties

  1. Carola

    Wat mooi en realistisch weergegeven.  Leven vanuit je hart, dat is een grote uitdaging. Ik ben het gaan zien als een groot avontuur. De aanleiding was een burnout, blijkbaar had ik iets heftigs nodig om uit al mijn zekerheden te stappen en mijn eigen weg te kunnen gaan. Zelf had ik het niet aangedurfd. Zo verklaar ik het nu. Diep van binnen verlang ik naar rust, plezier, passie en geluk in het leven. Dit onbewuste diepe verlangen bleek sterker te zijn dan mijn hoofd. Mijn hart nam het roer over. Nu volg ik mijn hart…..en ook mijn hoofd hoor. Het gaat steeds weer om de balans. 🙂 Dirk, mooi om mensen te inspireren met jouw ervaringen. Dankjewel! 

    Antwoord
  2. Ineke Geertsema

    Hallo Dirk,  

    We kennen elkaar niet persoonlijk, maar via anderen ben ik je blog gaan volgend. Wat een herkenbaar verhaal.   Ook voor mij was een pittige burnout in 2006, de kans voor een grote verandering in mijn werkzame leven. Het opgeven van 'zekerheden' en het terugkrijgen van werk wat ik ook zou doen als ik voor het geld niet meer zou hoeven werken.  Mijn partner (Boudewijn Lemstra) en ik zeggen vaak na het geven van een opleiding: 'wat heerlijk dat we dit werk mogen doen'.  Dat zegt alles.

    Veel plezier nog met je verdere wandeltocht(en).    Hartelijke groet, Ineke 

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It on Pinterest

Share This