Ontmoetingen – mijn Camino van 16 april t/m 1 mei

door | mei 2, 2014

Ontmoetingen – mijn Camino van 16 april t/m 1 mei

Mijn dagboek. Ik zit er even in terug te bladeren. Wat gebeurt er toch veel in 'maar' veertien dagen. Waar zal ik beginnen? Twee weken geleden liep ik nog in Scherpenheuvel. En nu zit ik in Noord Frankrijk, vlakbij Reims. Ik loop er morgen naar toe.

Langzaamaan begon het landschap te glooien, daar in Scherpenheuvel. Maar al snel liep ik de Wallonische Ardennen in; en die kunnen er wat van. Smalle en steile bospaadjes, steeds weer klimmen en dalen…

De uitzichten waren super, zoals je ziet op de foto. Op z'n tijd liet ik ze goed op me inwerken. Ook Noord Frankrijk vind ik verrassend mooi. Het is een beetje Zuid Limburg met een landschap van heuvels, vergezichten, weilanden en knalgele koolzaadvelden. Nu in de buurt van Reims wordt het wat vlakker en eentoniger…

Ontmoetingen

Ik leer zachtjesaan dat De Camino inderdaad de weg van de ontmoetingen is. Soms biedt iemand me gewoon een kop koffie of thee aan. Of twee tomaten en een paprika. Een ander weer een banaantje… Ik kom steeds meer 'mede pelgrims' tegen. Je loopt even een stukje samen op; een andere keer maak je alleen even een praatje. Alleen of eenzaam heb ik me nog niet gevoeld de afgelopen weken.

De ene keer zijn het geplande ontmoetingen, zoals met Iris, Sander en met Giegie. Mooie gesprekken waren het weer. We hebben veel gelachen, soms gewoon zitten genieten. De andere keer heb ik ongeplande ontmoetingen…

De verwilderde Vlaming

Zo zat ik in een gehucht voor een aftands cafeetje een kop koffie te drinken. Komt er een zwerver – zo zag hij er althans uit in mijn ogen – op me af lopen. Blijkt deze 'verwilderde' Vlaming van 75 jaar de hoofdpersoon te zijn in de film "Ne me quitte pas". Draait al een tijdje in Nederland en heeft diverse prijzen gewonnen. Ik heb een uur met die kerel zitten praten en geluisterd naar zijn mooie verhalen. Zo zie je maar weer hoe snel je oordeelt over mensen – weer een mooi leermoment voor mijzelf.

Mijn weg vinden

Mijn Frans begin ik aardig op te pakken. Ik kan nu bijvoorbeeld zowel per e-mail als per telefoon (!) een overnachting reserveren. Knap van mezelf, vind ik. Vroeger op school was mijn Frans immers nogal rampzalig. Van de Paasmis die ik bijwoonde in de prachtige kathedraal van Namen, kon ik zelfs delen goed volgen.

Inmiddels ben ik toch wel behoorlijk verdwaald geweest in de bossen. Maar met mijn kompas, gezond verstand en 'op gevoel' kom ik er altijd wel weer uit. Soms met een paar kilometer omlopen – dat is dan pech. Maar wat maakt dat uit op een wandelreis van 3000 kilometer.

Afzien tussen de korenvelden

Het is niet alleen maar geweldig, heerlijk en genieten. Zo was gisteren een zware dag. Het was erg warm, stoffig en eigenlijk wel saai. De hele dag liep ik over veel te lange, kaarsrechte wegen tussen oneindige korenvelden. Het deed me denken aan een paar uur fietsen door de polder bij Almere. M'n rugzak zat gewoon niet lekker, voelde loodzwaar. Nou ja, zo'n dag dus. Afzien.

Maar uiteindelijk kom je aan in en of ander gehucht. En daar vangen mensen je op in 'De Marie' – het huis van de burgemeester – en krijg je een pracht van een pelgrims-kamer toegewezen. Inclusief heerlijke bedden en een warme douche. Een half uurtje later voel ik me weer helemaal OK.

Ik wens jullie allemaal een mooie twee weken toe, want dan schrijf ik zo'n beetje mijn volgende blog.

Sportieve groet,

Dirk, 1 mei 2014

 

Terug van weg geweest

M’n laatste blog was van maart 2018 met de titel “Heel eenvoudig van pure stress naar genieten” - https://dirkvanasselt.nl/heel-eenvoudig-van-pure-stress-naar-intens-genieten/ Inmiddels is het dus april 2022.Ik heb eigenlijk een soort blogpauze van een jaar of vier...

Heel eenvoudig van pure stress naar intens genieten.

Afgelopen weekeind gaf ik in de jaarbeurs op de Fiets en Wandelbeurs in een zaal van 80 – 100 man een lezing over mijn GR11 hikeavontuur van de afgelopen zomer dwars door en over de Pyreneeën.

Wat levert het nou op?

Wel leuk zo’n hiketocht door de Pyreneeën maar wat levert het nou eigenlijk op? Wat brengt het je?
Wat word je er wijzer van? Is het alle kosten en inspanningen waard?

Finale

Het is in vele opzichten een reis van uitersten geweest.

Ontspannen

Dit blog opnieuw geschreven tijdens een rustdag na 10 intensieve dagen met zeer veel klimmen en dalen. Ik zit nu ongeveer 2/3 van m’n hiketocht en heb nog zo’n 2 weken te gaan.

Focus, focus, focus.

Geschreven vanaf camping Valle de Burajelo (vlakbij Torla) waar ik de GR11 loop door de Spaanse Pyreneeën.

Spoedcursus ouderschap

Spoedcursus ouderschap

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Waar draait het nu echt om?

Soms heb je van die films die je raken en die je bijblijven. Dit is er zo een.
En waarom? Omdat deze film bij mij tot de kern komt. Mij laat zien waar het om gaat.

Niet wachten tot later

Een paar weken geleden ontving ik een handgeschreven brief van iemand die ik niet direct kende. Ik begon te lezen en er kwam al snel een naam in voor die ik wel direct herkende. Ene Gerard. Mijn gedachten dwaalden direct af naar mijn wandelreis van 2014 vanuit huis naar Spanje – Santiago de Compostella.

Spontaan gaan of tot in de puntjes voorbereiden?

Spontaan en improviseren of alles voorbereiden en plannen of een combi? Op m’n Pyreneeën GR11 wandeltocht – inclusief twee loopbaan zesdaagses – deze zomer zal alles aan de orde komen.

Iedereen zijn talent

Artikel over talent. Dat iedereen een specifiek talent (en) heeft. Ook bijvoorbeeld zogenaamde onhandelbare jongeren. Juist zeker zijn omdat ze vaak hooggevoelig zijn. Het is de kunst de juiste omstandigheden te scheppen om hun talenten voor zichzelf herkenbaar te maken en voor de buitenwereld zichtbaar.

Leven om te vergeten….of zinvol leven

Gisteravond na ‘de avond touretappe’ op de Belgische zender zat ik nog wat te zappen waarbij ik terecht kwam op een uitzending waarbij bewoners van een verzorgingstehuis werden gevolgd in hun leven daar.

Tegenslag….

Tegenslag. Hoe ga je daar nu mee om? Want tegenslag hoort bij het leven en iedereen krijgt daar op z’n tijd mee te maken. Hoe komt het dat de een zich er bij neer legt en de volgende dag vol goede moed doorgaat met het volgende project. Terwijl de ander er somber van wordt, vindt dat hem / haar altijd van dit soort dingen overkomt. Het niet meer zitten en erin blijft hangen?

Zeg eens wat vaker ‘ja’.

Ik las laatst een artikel in het Salt magazine (Magazine over actief en avontuurlijk leven) een interview met de outdoorfilosoof Dave Cornthwaite. Een verhaal over iemand die luisterde naar zijn hart en vooral ging doen. Ik ben gek op dat soort verhalen maar 1 zin in...

‘Ik ben niet te veranderen, zo zit ik nu eenmaal in elkaar’ – Onzin!

Veranderen, gedrag, van twijfel naar keuzes maken, coaching, coachtraject, van verlegen naar assertief, van faalangst naar zelfvertrouwen.

Natuur(lijke) inspiratie

In het huidige digi- en prestatie tijdperk kunnen we 24 uur per dag druk zijn met alle mogelijke denkbare bezigheden, social media, informatie vergaren, etcetera. Al die prikkels in overvloed biedt veel mogelijkheden, kansen en ontwikkeling maar tegelijkertijd kan het...

Terugblikken; zonde van de tijd of juist heel waardevol?

In deze periode van Kerst en oud en nieuw ‘mogen’ we ook altijd even terugblikken. Komt vast door het weer, de donkere dagen, even verplicht het werk loslaten en dan even bezinnen. Hoewel we al weer heel snel overstappen in de ‘doe modus’ om...

En weer thuis na 3300 km buiten. Dat is wennen….

Aankomen in Santiago en door naar het 'einde van de wereld' 29 augustus kom ik aan op het grote plein voor de kathedraal van Santiago. Uit mijn dagboek: "En dan loop ik ineens het Praza de Obradoiro plein op. HET plein dus in Santiago de Compostella waar ook DE...
Dirk van Asselt

Dirk van Asselt

De reiscoach

5 Reacties

  1. Debby

    wauw!! echt respect voor wat je doet! ik wens je nog veel wandelplezier en mooie ontmoetingen toe de komende weken.

    Antwoord
  2. gertie

    Super doe een petje voor je af en tevens geweldig dat je dit mag ervaren 

    Mooi om mee te vallen mogen genieten van je ervaringen  fijne en rijke tocht nog tot over 2 weken weer 

    Toppie hartegroet Gertie

    Antwoord
  3. Leonnke

    Echt fantastisch om dit te beleven Dirk, en voor ons om het te mogen meebeleven! Ik kijk uit naar de volgende etappe.. Tot over 2 weken! Groet leonneke 

    Antwoord
  4. Coen

    Hoi Dirk, ik geniet ook in stilte mee van je verhalen, je inzichten en je leermomenten. Geweldig om je zo te kunnen volgen op je bijzondere reis. Geniet, dan genieten wij mee ;-). Coen

    Antwoord
  5. Richard

    Dag Dirk, ik lees over een start zonder echte problemen en in de lijn met je doelstelligen (genieten, ontwikkelen en ontmoeten). Een goed vervolg toewensend en ik kijk uit naar je nieuwe reisverslag over 2 weken. Groet, Richard

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It on Pinterest

Share This